پیش‌بینی حل مسئله بر اساس وابستگی بین‌فردی و امید در بیماران کاندید عمل قلب باز

خلاصه پژوهش

این پژوهش با هدف بررسی نقش وابستگی بین‌فردی و امید در پیش‌بینی حل مسئله بیماران کاندید عمل قلب باز انجام شد. مطالعه در گروهی از بیماران قلبی-عروقی مراجعه‌کننده به مراکز قلب اصفهان انجام شده و بر اهمیت متغیرهای روان‌شناختی در سازگاری و حل مسئله پیش از جراحی تأکید دارد.

روش پژوهش

مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه پژوهش بیماران قلبی-عروقی کاندید جراحی قلب در مراکز قلب شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ بود و ۲۵۰ نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند و داوطلبانه وارد مطالعه شدند. طبق صفحه رسمی مقاله، ابزارهای جمع‌آوری داده شامل پرسشنامه عملکرد خانواده مک‌مستر (FAD)، پرسشنامه وابستگی بین‌فردی (IDI) و پرسشنامه امیدواری (LEQ) بود و تحلیل داده‌ها با رگرسیون همزمان انجام شد.

یافته‌های کلیدی

نتایج گزارش‌شده در صفحه رسمی مقاله نشان می‌دهد میان وابستگی بین‌فردی، امید و متغیرهای مرتبط با حل مسئله رابطه معنادار وجود داشته و حدود ۱۲٫۴ درصد از واریانس حل مسئله توسط وابستگی بین‌فردی و امید پیش‌بینی شده است.

• نمونه پژوهش شامل ۲۵۰ بیمار کاندید عمل قلب باز در مراکز قلب اصفهان بود.
• طرح پژوهش توصیفی-همبستگی و تحلیل اصلی بر پایه رگرسیون همزمان بود.
• وابستگی بین‌فردی و امید با حل مسئله رابطه معنادار داشتند.
• حدود ۱۲٫۴ درصد از واریانس حل مسئله توسط وابستگی بین‌فردی و امید پیش‌بینی شد.

اهمیت این پژوهش

یافته‌ها بر اهمیت توجه به امید و الگوهای وابستگی بین‌فردی در ارزیابی روان‌شناختی بیماران پیش از عمل قلب باز تأکید می‌کنند و می‌توانند زمینه‌ای برای طراحی مداخلات حمایتی و روان‌شناختی هدفمندتر فراهم کنند.